ဒီေန႕ ....

puúLay:rSm aywHoHk;jyD; rsO;fajzmifUwpfaMumif;qGJMunfUyg/ ajzmifUpif;aerSmyg/
ckeu MuufOay:rSm rsOf;ajzmifU qGJMunfUr,fqdk&ifaum ....

qGJvdkU&rSmr[kwfygbl;/ / tu,fí tJ'DMuufOay:rSm rsOf;ajzmifU qGJvdkU&&ifawmU tJ'drsOf;[m rsOf;ajzmifUr[kwfygbl;/ rsOf;auG;yJ jzpfrSmyg/bmvdkUvJqdkawmU rsufESmjyifu cHk;aevdkUav .....

rsOf;ajzmifUwpfaMumif;&csif&if tajcnDwJU rsufESmjyif&Sd&r,f/
pdwfaumif; apwemaumif;eJU tvkyfvkyfwJUtcgrSm tjypfrjzpfapcsif&ifawmU tajcnDwJU rsufESmjyifjzpfaezdkUawmU vdkwmaygU

ကၽြန္မရင္ထဲကေန လက္ရွိျဖစ္ေနတဲ့ စဥ္းစားမိေနတဲ့အရာေတြနဲ႕ ဆက္စပ္လို႕ေပါ့ေလ .. ေတြးျဖစ္သြားတယ္ ..

ဒီရက္ပိုင္း ကၽြန္မရဲ႕ လူမႈပတ္၀န္းက်င္ထဲကေန ထြက္သြားခ်င္ေလာက္တဲ့ထိ စိတ္ေတြရႈပ္ေနခဲ့တယ္ ...
ဘယ္လိုမွ ေရြးခ်ယ္ခြင့္မရွိႏိုင္တဲ့ လမ္းေၾကာင္းတခု .. ေရြးခ်ယ္ခြင့္မရွိတာထက္ ေရြးဖို႕ကို ေဘးၾကပ္နံၾကပ္ ..
ဒီတခုကို ငါ ရင္မဆိုင္ခ်င္ရင္ တဘက္လမ္းကေလွ်ာက္ရမယ္ .. ေလွ်ာက္သင့္ရဲ႕လားဆိုတာ ျပန္စဥ္းစား ....
ကၽြန္မေလွ်ာက္ဖို႕အင္အားမရွိခဲ့ဖူး ... ဆိုေတာ့ကာ ရင္ဆိုင္မွကိုရေတာ့မယ္ .. ဒါလက္ရွိအေနအထား ...

အဲ့ဒီရင္ဆိုင္ရမယ့္ကိစၥတခုအတြက္ ၾကည့္ျပန္ေတာ့ကာ ၾကက္ဥေပၚမွာ မ်ဥ္းဆြဲရတဲ့အေျခအေန ..
ကိုယ္ကပဲ မျပည့္၀တာပဲလား .. ကၽြန္မဘာမွားလဲ .. ျပန္သံုးသပ္တယ္ .. ကၽြန္မရဲ႕ အဓိက အားနည္းခ်က္ .....
ကၽြန္မ ရန္မမ်ားခ်င္ဖူး ... အဲ့ဒီေတာ့ကာ .. လူပါး၀သမွ်ခံေနရျပန္ေရာ .. ခံေနရလို႕ ကၽြန္မျငိမ္းခ်မ္းေနလား .. ဟင့္အင္း ... ႏိုးေ၀းး . ကိုယ္က စိတ္ထက္တဲ့လူျဖစ္ေနျပန္ေရာ .. အစြန္းႏွစ္ဘက္မွာ ကၽြန္မ တကိုယ္ထဲနဲ႕ ၀ိ၀ါဒ ကြဲျပားေနျပန္ေရာ ....

ကၽြန္မေမေမဆံုးမဖူးတယ္ .. ကိုယ္ေကာင္းရင္ေခါင္းမေရြ႕ဖူးတဲ့ ... ျပီးေတာ့ သည္းခံဖို႕ေမတၱာေအးတရား ....
စိတ္ထက္လြန္းတဲ့ကၽြန္မ .. အဆံုးရွိသေရြ႕သည္းခံေတာ့ ေနာက္ဆံုးရလဒ္ .. ကၽြန္မဘယ္လိုမွ သည္းမခံႏိုင္ေတာ့တဲ့အခါ .. ကၽြန္မသိပ္ပူေလာင္တယ္ .. သည္းခံေပမယ့္လည္း တကယ့္ကို ၾကက္ဥေပၚ မ်ဥ္းေျဖာင့္ဆြဲရသလိုပဲ .. ဘာေတြမွားလဲ .. ဘာေတြျပင္ရမလဲ .. ဘာလုပ္သင့္လဲ ...

သည္းခံျခင္းဆိုတာ အရာရာကို ေအာင္ႏိုင္ေစသတဲ့ .. တကယ္ေရာဟုတ္ရဲ႕လား ..
ဦးတည္ရာလမ္းေၾကာင္းတခုအတြက္ ေလွ်ာက္လွမ္းေနတဲ့ကၽြန္မ .. ၾကံဳရတဲ့ ခလုတ္ကသင္း သိပ္မ်ားလြန္းတယ္ .. ေလာေလာဆယ္အၾကီးမားဆံုး၀ဋ္ဒုကၡတခု .. ကၽြန္မဘယ္လိုရင္ဆိုင္သင့္လဲ .. ဘယ္လိုရင္ဆိုင္ရမလဲ ..
ဘာေတြလုပ္သင့္လဲ ... ကၽြန္မမွာပဲ လိုအပ္ေနေသးတာလား ... ကၽြန္မကပဲ မျပည့္၀ေသးတာလား ..........
.................................................. .................................................. ................................
ဘယ္လိုမွကို သည္းမခံႏိုင္ေလာက္ေအာင္ပါပဲ .................................................. .......

အေတြးမ်ားနဲ႕ကၽြန္မ ..

ဘယ္သူမဆိုေပါ့ေလ.. တခ်ိန္တခါတုန္းကေတာ့ ကိုယ့္ဘ၀အတြက္ အိပ္မက္ကေလးဆိုတာ ရွိခဲ့ၾကဖူးမွာပါ .. မက္လည္း မက္ခဲ့ၾကဖူးမွာပါ ..

အဲ့ဒီထဲကတခ်ိဳ႕တခ်ိဳ႕ကေတာ့ အိပ္မက္ေလးရဲ႕ေခၚေဆာင္ရာကိုလိုက္ပါလို႕ မျဖစ္မေန ၾကိဳးစားၾကတယ္ ..
အလြန္ကံေကာင္းတဲ့ လူတခ်ိဳ႕ကေတာ့ သူတို႕မက္ခဲ့တဲ့အိပ္မက္ေတြအတိုင္းပဲ ဘ၀ကို အေကာင္အထည္ေဖာ္ခြင့္ ပံုေဖာ္တည္ေဆာက္ခြင့္ေတြ ရခဲ့ၾကတယ္ ..

တခ်ိဳ႕သူေတြက်ျပန္ေတာ့ အသက္အရြယ္ၾကီးရင့္လာတဲ့အခါ သူတို႕မက္ခဲ့ဖူးတဲ့ အိပ္မက္ကေလးေတြကို ေမ့ေလ်ာ့သြားတတ္ၾကတယ္ ..

တခ်ိဳ႕တခ်ိဳ႕ကေတာ့ သူတို႕မက္ခဲ့ဖူးတဲ့ အိပ္မက္ေတြကို ဘယ္ေတာ့မွ ေမ့မပစ္ႏိုင္ၾကဖူး ..

တခ်ိဳ႕သူေတြက်ျပန္ေတာ့ ကိုယ့္ရဲ႕အိပ္မက္ေတြကို ေဘးခ်ိတ္ျပီး တပါးသူရဲ႕ အိပ္မက္ေတြကိုပဲ အေကာင္အထည္ ေဖာ္ေပးေနၾကရျပန္တယ္ ..

ဘယ္လိုပဲျဖစ္ျဖစ္ .. အိပ္မက္ေတြသာ တကယ္ျဖစ္လာခဲ့မယ္ဆိုရင္ .........................

ျဖစ္ခြင့္မရခ်င္တဲ့သူ ဘယ္ႏွေယာက္မ်ား ရွိမွာပါလိမ့္ ..

အိပ္မက္ေတြရဲ႕ ေစရာအတိုင္း ေလွ်ာက္လွမ္းခြင့္ေတြ ရခဲ့မယ္ဆိုရင္ .......................

မလွမ္းခ်င္တဲ့သူ ဘယ္ႏွေယာက္မ်ား ရွိမွာပါလိမ့္ .....

လူသားေတြထဲကမွ လူသားတေယာက္ျဖစ္တဲ့ ကၽြန္မကေရာ ............................??????

အေတြးေပါင္းေျမာက္မ်ားစြာနဲကြၽန္မ

ဒီအိမ္ကေလးကိုျပစ္ထားမိတာၾကာပါေပါ့လား.... ကြၽန္မဘာေတြလုပ္ေနခ့ဲမိပါလိမ့္.. တကယ္ဆို ကြၽန္မသိပ္ခ်စ္တဲ့ ေနရာေလးတခုပါ .... ဪ။ ကြၽန္မ ရုံးအလုပ္ေတြ အေၾကာင္းျပပီး အိမ္ကေလးကို ျပစ္ထားခဲ့မိတာပါလား.... ဘာေတြလုပ္ခဲ့မိေသးပါလိမ့္ ..ကြၽန္မစာေမးပြဲလည္းေျဖခဲ့ေသးတာပဲ .. စာေမးပြဲကိုမွန္းထားတာထက္ေျဖႏိုင္ခဲ့လို့ စာအုပ္ေတြေပးခဲ့တဲ့မမျမရြက္ေဝကိုလည္း ေက်းဇူးတင္ရေသးတယ္ .. ကိုယ္ဝယ္ထားခဲ့တဲ့စာအုပ္ေတြကအရာမယြင္းဘဲ မမေပးတဲ့ စီဒီကိုသာ နားေထာင္ျဖစ္ခဲ့တာမို့ မမကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ ... ခ်စ္တဲ့မမလည္း သူခ်စ္တဲ့ အိမ္ၾကီးရွင္နဲ့ တူတူ ထာဝရေပ်ာ္ႏိုင္ပါေစ .. စာေမးပြဲအတြက္စာၾကည့္မယ္ရည္ရြယ္ကာမွ ပေရာဂ်က္နဲ့ အလုပ္ရွုပ္ရျပန္တာမို့ စာလဲ လုံးဝနီးပါးကို မၾကည့္ျဖစ္ခဲ့ဘူးေလ ... ေနာက္ထပ္ေရာဘာေတြ လုပ္ခဲ့မိပါလိမ့္ ..... မေမွ်ာ္လင့္ဘဲ တဆင့္တက္သြားခဲ့တဲ့ကိုယ့္ေနရာေလး အတြက္ ျပင္ဆင္ေနခဲ့ရတာပဲ ။ အင္း .... ဒါလည္းပဲအေၾကာင္းျပခ်က္တခုပဲ ။ ဒီ ရက္ပိုင္းေတာ့ ဘာမွကို မလုပ္ခ်င္ေလာက္ေအာင္ စိတ္ညစ္ေနခဲ့တယ္ .... ကြၽန္မ ရဲ့ အက်င့္တခုက စိတ္ညစ္ရင္ စက္ဘီး ေလွ်ာက္စီးတတ္တာပါပဲ .... ေလျပင္းေတြတိုက္တဲ့တည ည ၁၂နာရီေလာက္ ကြၽန္မရဲ့ အခန္းေလးကေန ထြက္လို့ စက္ဘီးေလွ်ာက္စီးမိတဲ့ရလဒ္က ကြၽန္မ ဖ်ားေတာ့တာပါပဲ ... အင္း .... ဒါလည္းပဲအေၾကာင္းျပခ်က္တခုပဲ ။ ဪ ... မ်ားလိုက္တဲ့ အေၾကာင္းျပခ်က္ေတြ ... ကိုယ္မလုပ္ႏိုင္ခဲ့တာကို ဘာလို႕မ်ား အေၾကာင္းျပခ်က္ေတြေပးေနမိပါလိမ့္ .... ကဲ ... မေတြးေတာ့ပါဘူးဆိုကာမွေတြးေနမိျပန္ပီ ...................................................

ရုပ္တခု စိတ္ကိုးဆယ္ .....

ဒီေန႕ မီးငယ္ဘ၀မွာ တခါမွၾကံဳရလိမ့္မယ္လို႕ မထင္ထားခဲ့ဖူးတဲ့ ကိစၥတခု ၾကံဳခဲ့ရတယ္ ... လူေတြလည္း ခက္ပါတယ္ေလ .. ရုပ္တခု စိတ္ကိုးဆယ္တဲ့ ... မွန္လိုက္တဲ့စကား ... မွန္လြန္းေတာ့ မခံႏိုင္ဆိုတာ တကယ္ပါပဲ း( မီးငယ္ရဲ႕ တကယ့္ကိုေလးစားၾကည္ညိဳခဲ့ရတဲ့ အႏွစ္ႏွစ္အလလ တန္ဖိုးထားခဲ့တဲ ့လူတေယာက္ ဒီေန႕ ဆံုးရံႈးလိုက္ ပါတယ္.. တကယ့္ကို ၀မ္းနည္းစြာနဲ႕ မ်က္ရည္က်မိခဲ့တယ္ .. တေယာက္ထဲပါပဲ .. ဘယ္သူမွ မသိႏိုင္တဲ့ အခ်ိန္ ဆိတ္ကြယ္ရာမွာ မ်က္ရည္က်မိတယ္ .. မီးငယ္ အံ့ၾသတၾကီး မ်က္ႏွာကို ေငးၾကည့္လို႕ ျပန္မေျပာႏိုင္ခဲ့တာက လြဲလို႕ တည္ျငိမ္ခဲ့ပါတယ္ ..

သိပ္ကိုေလးစားခဲ့တဲ့ ႏူးညံ့တဲ့လူတေယာက္ဟာ မျမင္ရတဲ စိတ္ေတြေျပာင္းလဲတဲ့အခါ ဒီရုပ္ဒီရည္နဲ ဒီလူေတာ့ မွန္ပါရဲ႕ .. အက်င့္စရိုက္ေတြနဲ႕ လူရဲ႕စိတ္ အဲ့ေလာက္ေျပာင္းလဲႏိုင္သလား ဆိုတာ ေတြးမိခဲ့တယ္ .. ေဒသ ပတ္၀န္းက်င္ ေျပာင္းလဲတဲ့အခါ လူတေယာက္ရဲ႕စိတ္က အဲ့ေလာက္ေတာင္ ေျပာင္းလဲႏိုင္သလား ... မီးငယ္ ေသခ်ာကိုေတြးေနမိတယ္ ... ကိုယ္ဆိုရင္ေရာ .. အဲ့ေလာက္ေျပာင္းလဲမလား .. ဟင့္အင္း .. အဲ့ဒါေတာ့ ေသခ်ာတယ္ .. မီးငယ္ လံုး၀မေျပာင္းလဲဘူး ..

ေဒသတခုမွာတုန္းကေတာ့ လူေရွ႕မွာ စကားေျပာရင္ေတာင္ ေလသံေလးကို တိုးဖြဖြ ေျပာတတ္တဲ့ သူ႕စရိုက္ .. အို.. ဒီေန႕ေတာ့ တျခားတေယာက္ ျဖစ္ေနခဲ့တယ္ .. တခါမွကို မျမင္ဖူးတဲ့ လူတေယာက္ပါလား း( ေလသံမာမာနဲ႕ ေျပာေနခဲ့တာ မီးငယ္ ေလးစားခဲ့ဖူးတဲ့သူ မဟုတ္ေတာ့သလိုပဲ .. ကိုယ္ေလးစားခဲ့တာ ႏူးညံ့မႈေတြလည္း ပါခဲ့တယ္ေလ ... ေဒသတခုဟာ လူတေယာက္ကို အဲ့ေလာက္ ေျပာင္းလဲေစႏိုင္သလား ..

တျခားလူတေယာက္ရဲ႕ေရွ႕မွာ ရိုင္းပ်တဲ့အမူအရာ ျပဖို႕ ေ၀းစြ .. ေဒါသဆိုတာ မရွိတဲ့သူလား လို႕ ထင္ခဲ့ပါတယ္ ..
အဲ့ဒီေဒသမွာတုန္းက သူ သိပ္ယဥ္ေက်းခဲ့တယ္ေလ ... ဒီေန႕ေတာ့ သူ တည့္တည့္ကို ရိုင္းပ်ခဲ့တယ္ .. ခက္တာက သူ႕ကို သိပ္ေလးစားခဲ့ဖူးတဲ့ ကိုယ့္ကို ျဖစ္ေနတာပဲ း( .. ရိုင္းပ်တာကိုခံရေလာက္ေအာင္ မဟုတ္တာကို ကိုယ္က မလုပ္ခဲ့မိေတာ့လည္း ခက္ေနေတာ့တာပဲ .. ေဒသတခုဟာ လူတေယာက္ကို အဲ့ေလာက္ ေျပာင္းလဲေစႏိုင္သလား ....

လူတေယာက္ရဲ႕ မ်က္ႏွာအမူအရာနဲ႕ သူ႕ရဲ႕ ဆက္ဆံပံုေတြကို ၾကည့္ရံုနဲ႕ ဒီလူရဲ႕ အတြင္းသ႑ာန္ကို ခန္႕မွန္းလို႕ မရဘူးဆိုတာ တအံ့တၾသနဲ႕ လက္ခံလိုက္ရပါတယ္ .. တကယ္ေတာ့ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ဂုဏ္တင္ေျပာတာ မဟုတ္ရပါ .. မီးငယ္ေလ .. တႏွစ္ေက်ာ္တိတိ ေငြအား လူအား .. တတ္ႏိုင္သေလာက္ ကူညီခဲ့ဖူးတယ္ .. ဒုကၡေရာက္ရင္ ဆိုတဲ့ အေတြးနဲ႕ ဒုကၡမေရာက္ေစရေအာင္ တကယ့္ကို ျဖဴျဖဴစင္စင္ ကူညီခဲ့ပါတယ္ .. ေဒသတခုနဲ႕ ပတ္၀န္းက်င္တခုဟာ လူတေယာက္ကို အဲ့ေလာက္ ေျပာင္းလဲ ေစႏိုင္သလား..

မီးငယ္ အတြက္ ေငြေၾကးပမာဏတခု ဆံုးရႈံးလိုက္ပါတယ္ .. စုေဆာင္းေနရပါတယ္ဆိုတဲ့ လူက်မွပဲကြယ္ း( ဒါေပမယ့္ မီးငယ္ သင္ခန္းစာတခုကို ၀ယ္ယူလိုက္တယ္လို႕ သေဘာထားပါတယ္ း) လူေတြရဲ႕ စရိုက္ကို သိေအာင္ သင္ယူလိုက္ရတယ္ေပါ့ေလ .. အရမ္းကို ယူက်ံဳးမရ ႏွေျမာမိတာက ေလးစားၾကည္ညိရမယ္ ့လူတေယာက္ ေလ်ာ့သြားတာ ဆံုးရံႈးသြားတာကိုပါပဲ ...

ေအာ္ .. ရုပ္တခု စိတ္ကိုးဆယ္ .. တကယ္မွန္ပါလားေနာ္ .. ဒီလူကေတာ့ ဒီလူပါပဲ .. ဘယ္လိုမွ မျမင္ႏုိင္တဲ့ သူရဲ႕ စိတ္နဲ႕ အက်င့္စရိုက္ .... ပတ္၀န္းက်င္ေၾကာင့္ ေျပာင္းလဲသြားတာ ဆိုရင္ေတာင္ မျဖစ္သင့္ဘူးလို႕ ႏွေျမာတသစြာနဲ႕ ပဲ .. မီးငယ္ စြန္႕လႊတ္လုိက္ပါတယ္ေလ .... ဘ၀အတြက္ သင္ခန္းစာတခုေပါ့ ( အဖိုးမျဖတ္ႏိုင္တဲ့ သင္ခန္းစာေပါ့ေလ ... း)

ေျပာရင္းနဲ႕ မီးငယ္လည္း ငိုခ်င္ရီခ်င္ ျဖစ္လာျပန္ျပီ း( မီးငယ္လည္း ရုပ္တခု စိတ္ကိုးဆယ္ ျဖစ္ေနျပီ ထင္ပါရဲ႕ း)

ကုိယ္ရဲ႕အေတြး ( ၃ )

ခ်စ္သူ ....
ရင္ထဲကတိုးဖြဖြေခၚသံအဆံုး
ရင္ခုန္သံေတြအားလံုး
ကမာၻဆံုးထိ လြင့္ေျမာသြားေလရဲ႕ ..။
ေပးဆပ္ျခင္းေတြရဲ႕ၾကား
ေနသားက်ေနခဲ့တဲ့ကၽြန္မ
မရယူတတ္တာ အျပစ္တဲ့လား...
မက္ေမာမိတဲ့အရာမွန္သမွ်
တစ္ၾကိမ္တခါေလးေတာင္မွ
မရခဲ့ဖူးတဲ့ကၽြန္မ
ပိုင္ဆိုင္တတ္ဖို႕အတြက္
မ၀ံ့မရဲျဖစ္ခဲ့မိတာ အျပစ္တဲ့လား ..
မုန္တုိင္းၾကားမွာေျပးလႊားခဲ့ရတ ဲ့ကၽြန္မ
ေလေျပတခ်က္ေ၀့လာရင္ေတာင္
မုန္တိုင္းျဖစ္လာမလားလို႕
ေၾကာက္တတ္ခဲ့တာ အျပစ္တဲ့လား...
အားလံုးကိုေပ်ာ္ေစခ်င္ခဲ့တဲ့ကၽြ န္မ
ရင္ထဲက ငိုေၾကြးမႈေတြကို၀ွက္
မ်က္ရည္ေတြကို သိမ္းဆည္းရင္း
အားတင္းျပံဳးျပခဲ့မိတာေတာင ္
ေနႏိုင္တဲ့ကၽြန္မ ျဖစ္ရျပန္သတဲ့လားကြယ္ ..
ေသခ်ာတာတခုကေတာ့
ကၽြန္မရဲ႕ကမာၻတခု
၂ဒီဂရီပိုေစာင္းသြားခဲ့တယ္ ....

ကုိယ္ရဲ႕အေတြး ( ၂ )

ဘ၀မွာ ျဖစ္သင့္တာအားလံုးကို ဦးစားေပးျပီး ၾကိဳးစားေနခဲ့တဲ့ကၽြန္မ
ျဖစ္ခ်င္တာေလးတခုေလာက္ေတာ့ ျဖစ္ခြင့္ရခ်င္တယ္ .

ကၽြန္မအေပၚမွာ နားအလည္ႏိုင္ဆံုးကလည္း ရွင္ျဖစ္သလို
ကၽြန္မအေပၚမွာ နားမလည္ႏိုင္ဆံုးကလည္း ရွင္ျဖစ္ေနခဲ့တယ္ .

ဘ၀ဆိုတာကို သတ္မွတ္ခ်က္တခုလို ပံုသြင္းထားခဲ့တဲ့ ကၽြန္မ
ထင္မွတ္မထားတဲ့ အျဖစ္အပ်က္ေတြ ဆက္တိုက္ဆိုသလို ျဖစ္လာတဲ့အခါ ...

.............................. .......

ကုိယ္ရဲ႕အေတြး ( ၁ )

ကိုယ္မရဘူးထင္ခဲ့တဲ့အခ်ိန္ မွာ အတင္းေပးခဲ့ၾကတယ္ ..
ကိုယ္ရျပီထင္တဲ့အခ်ိန္မွာ အတုအေယာင္ ျဖစ္ေနခဲ့ျပန္ေရာ ..

ျပံဳးျပတယ္ထင္လို႕ ႏႈတ္ဆက္လိုက္တယ္ ..
ခပ္တည္တည္မ်က္ႏွာလႊဲသြားၾက ေလရဲ႕ ..

ငိုေၾကြးတယ္ထင္လို႕ ႏွစ္သိမ့္ေပးခဲ့တယ္ ..
မ်က္ရည္ေတာင္မေျခာက္ေသးဘဲ ကန္ထြက္သြားၾကျပန္တယ္ ..

အားငယ္တယ္ထင္လို႕ ပခံုးတဖက္ငွားလိုက္မိတယ္ ..
အစြယ္ထက္တဲ့သြားေတြနဲ႕ ကိုက္သြားၾကေလရဲ႕ ..

ေမတၱာတရားေတြ ေ၀မွ်ခဲ့တယ္ ..
ဘာျဖစ္လို႕ေျခစံုကန္သြားၾက တာလဲ ...

ေျပာျပန္ရင္လည္း နယူတန္ပဲ ခလုတ္တိုက္ရဦးမယ္ ..
သက္ေရာက္မႈတိုင္းရဲ႕ တန္ျပန္သက္ေရာက္မႈေတြက
ငါ့အတြက္ေတာ့ တဖက္စြန္းက်လားခ်ည္လား ......